Historie

Hoe de Stichting BunnyBin is ontstaan is een leuk verhaal. We gaan het jullie hier vertellen, vergezeld van leuke foto’s.

De Stichting Dierenambulance Harderwijk / Ermelo vond al jaren met een zekere regelmaat konijnen, en natuurlijk ook andere dieren. Nu we dit jaar in Ermelo een hogere prijs voor alle afval moesten gaan betalen, bleek dat voor sommigen reden hun dier op straat te zetten.
Ze werden doorgegeven aan Amivedi (de landelijke stichting voor de registratie van gevonden en vermiste dieren ... ook een geweldige club van gouden mensen!), maar helaas werden de dieren zelden opgehaald en bleken de eigenaren meestal onvindbaar.
Soms zelfs waren de dieren in zo’n slechte staat (gebit, nagels, vacht etc.) dat we ze niet terug zouden hebben gebracht, dan alleen met een overtuigend verhaal en bewijs.
Voor honden en poezen zijn de gewone asiels ... maar voor konijnen is in Nederland niets geregeld. Zou dat zijn omdat konijnen ook gegeten worden? Of ...? We weten het niet.

 

Feit is dat de voorzitter van die dierenambulance, Evert van ‘t Land, en soms ook anderen, zich bekommerde om het lot van deze thuislozen. Maar het werden er jaarlijks meer. Naast zijn baan in het onderwijs en zijn intensieve werk voor de dierenambulance werd dit werk wel wat veel. Toen ik Evert vertelde van de plannen tot oprichting van de konijnenopvang reageerde hij met gemengde gevoelens. Hij moest nodig ontlast worden ... maar vroeg zich meteen af welke konijnen hij niet wilde afstaan. Toch heeft hij de plannen en werkzaamheden van harte gesteund.

Bestrating zelf gelegd met Luup en Marcel, een trilmachine en zweetdruppels vermengd met regen. Bijna gratis keitjes hergebruikt uit de dorpsstraat hier.
En daarvóór nog de 8 cuub zwarte grond en 5 cuub zand die we gekruid hebben .... Hans, Klaas, Bert, ... ouwe taaien! Grondbedrijf Kamphorst: bedankt dat we met de prijs zo gematst mochten worden.
En toen ... bouwpakketten!
De wanden van de BunnyBin-overkappingen komen eind november aan en de boel staat met 4 werklui in een ochtend: bedankt Peep en je mannen! Hardhouten grondbalk, betonplaten .. alles in Putten voorbereid.
Waterpas, de bestrating lag er precies goed in! De deur staat er nog links naast. Golfplaten als laatste erop en na het beitsen pas het gaas erop schieten.
Het is de bedoeling dat hier een soort Bijlmerflat met 18 ruime konijnen-appartementen onder verschijnt. Beschut tegen de elementen: regen, zon en al te strenge vorst.
Gea Mulder maakt onder de galerij van haar kleine flat alle 20 hokken (2 voor konijnen die eerst apart moeten staan i.v.m. mogelijke besmetting) van underlaymentplaat. De platen waren voorgezaagd, maar bleken erg krom en lastig te lood te schroeven. Een paar grijze haren voor Gea erbij. Puur vrijwilligerswerk en dierenliefde: geweldig Gea! En Gea is weer geholpen door lieve buurtjes, mooi hoe voor een goed doel mensen te porren zijn.
In de grote schuur van riet- en mesthandel van Looijengoed mogen we de platen en hokken die gereed zijn zolang opslaan tot de ruimtes gebeitst en van elektra voorzien zijn.Gea was aan dit adres gekomen ... door gesprekken met Karin Looijengoed als ze beiden hun hond op de heide uitlieten. Waar dieren al niet goed voor zijn - ze brengen mensen samen! Belangeloos meegewerkt: bedankt familie van Looijengoed!
Prettig dat de nieuwe Peugeot Partner na lang wachten eindelijk binnen is: er passen maar liefst 4 hokken van 1.00x0.60x0.50m. in.
De kleuren in stijl met de rest van de schuurtjes. Dit was voordat het gaas erop kwam.
We beitsen er weer lustig op los. En zowaar: de zon!
Gea helpt haar nieuwe nijnen-woningen brengen en legt de laatste hand eraan met de slijptol. Stenen stapelen en dan de flat opbouwen. Het zonnentje erbij, maar Gea ziet eruit als Laplander ... min 7 graden!
Doorzetters.
De overkapping voor stro, hooi en meer dieren. Het beitsen duidelijk stilgelegd.
We moeten door de chaos heenkijken. Waar afgedankte schoolbankjes al niet goed voor zijn.

Tussendoor tijd voor de konijnen die in de rommel het een gezellige boel vinden. Poes Kaatje houdt steeds nauwlettend toezicht.
Wilma en Liene stoppen heel wat uurtjes in het aanbrengen van de sterke beitslagen .... bestand tegen konijnen! Op de deurtjes komt deels schoolbord-verf, daarop schrijven we dan de namen van de konijnen-bewoners.
Zie je de verhoogde zitplankjes? Bij de bouw van zowat elk hok werden die groter, deze is nog maatje-dwerg. Ook nu weer elke keer koffie-, soep- en warme chocolademelk-pauzes. Het is inmiddels half januari 2002.